Δευτέρα, 5 Νοέμβριος 2007

Και τώρα μεταφερόμαστε....

Μετά από πολλή σκέψη μεταφερόμαστε σε wordpress. Το νέο ιστολόγιο στη διεύθυνση http://koukios.wordpress.com/ έχει μεταφερεί όλα τα αρχεία του εκεί με νέα αισθητική και περιβάλλον....

Δυστυχώς έχουμε χάσει κάποια σχόλια κατά την μεταφορά και αυτό θα μας κοστίσει ίσως;;;

Το παρόν ιστολόγιο μένει αλλά δεν θα έχουμε πια νέες δημοσιεύσεις.

Σωτήρης Κούκιος

Type rest of the post here

Read More......

Κυριακή, 4 Νοέμβριος 2007

Το ιδεολογικό μας αδιέξοδο

3 ημέρες στο στάδιο του Tae Kwo Do στο Παλιό Φάληρο τα στέλεχη του ΠΑΣΟΚ συγκεντρώθηκαν για να συζητήσουν την ιδεολογική πλατφόρμα. Άλλως την παράδοση στον Γιώργο Παπανδρέου μιας συμπληρωμένης επιταγής (σε αντιδιαστολή με την "λευκή¨ επιταγή του 2004.

Τι αναφέρει λοιπόν αυτή η επιταγή; κατ αρχήν ιδεολογικά δεν λέει και πολλά πράγματα. Από τη μια μεριά καλεί όλους μας να προχωρήσουμε στην επανασύνδεσή μας με τα λαϊκά στρώματα. Μόνο που ο όρος γενικά λαϊκά στρώματα δεν σημαίνει το παλιό μαρξιστικό προλεταριάτο. Σήμερα ο όρος λαϊκά στρώματα δεν συνδέεται αναγκαστικά με την κατοχή των μέσων παραγωγής από τους λίγους και την εκμετάλλευσή τους εις βάρος των πολλών. Ακόμα και η έννοαι της υπεραξίας δεν συνδέεται πια με την μισθωμένη εργασία των πολλών και χαμηλών εισοδηματικά μισθωτών.

Όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε ο "λαϊκός άνθρωπος" είναι πια μια έννοια ασαφής και ιδεαλιστική. Αν με τον όρο το ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι πρέπει να ξαναβρεί τη σχέση του μς τους πολλούς "χαμένους" του καπιταλιστικού συστήματος, σήμερα αυτό είναι και δύσκολο και σύνθετο. Κατ αρχήν στη χώρα μας η συντριπτική πλειοψηφία των κάτω των 40 ετών δεν ανήκουν ούτε ιδεολογικά ούτε και ταξικά στο παλιό ένδοξο προλεταριάτο. Είναι παιδιά μορφωμένα, κατά κύριο λόγο μισθωτοί με πνευματική εργασία και σίγουρα προσανατολισμένοι σε ένα καπιταλιστικό σύστημα που θα τους δίνει ευκαιρίες. Δεν είμαι σίγουρος ότι αυτή η ομάδα ανθρώπων ψάχνει μια κλασσική μαρξιστική λύση στα προβλήματά της. Πολλοί είπανε ότι είναι το "νέο προλεταριάτο". Δεν παίρνω αρνητική θέση αλλά αισθάνονται έτσι. Αισθάνονται δηλαδή σε σύγκρουση με τον κεφαλαιούχο επενδυτή της τράπεζας, της εταιρίας πληροφορικής, της εταιρίας γενικού εμπορίου που μπορεί να βρίσκεται και εκτός Ελλάδας; Η μήπως έχουν την αίσθηση ότι είναι στο ίδιο στρατόπεδο. Και αφού αυτός ο κεφαλαιούχος τους δίνει την ευκαιρία να γίνουν και αυτοί κεφαλαιαούχοι, θα πρέπει να τον ενισχύσουν στο έργο του;

Οι νέοι της χώρας ονειρεύονται την σύγκρουση για την σύγκρουση; Τι απαιτούν ακριβώς; Μια καλύτερη ευκαιρία αλλά στο δεδομένο σύστημα καπιταλιστικής οργάνωσης; Ή θέλουν μια αλλαγή σαρωτική και διαχείριση της οικονομίας από το κράτος; Άκουσα πολλές φορές την λέξη αναδιανομή μες στο Σαββατοκύριακο. Αναδιανομή του πλούτου. Του εθνικού πλούτου; Γιατί αν εννούμε αυτό τότε δεν θα έπρεπε να είχαν γίνει 2 πράγματα :

Η συναίνεση στην Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση που με την αποδοχή του Ευρώ απεμπολέσαμε την δυνατότητα διαχείρισης μακροοικονομικών εργαλείων για την ανακατανομή των εισοδημάτων.
Και η ιδιωτικοποίηση βασικών κερδοφόρων επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα.

Και τα 2 όμως έγιναν. Και τώρα προσπαθούμε να απεμπολήσουμε και τα υπόλοιπα κομμάτια του Δημοσίου.

Η αναδιανομή επίσης στο σύστημα που φτιάξαμε γίνεται σήμερα με 2 τρόπους :

Με το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων (συπεριλαμβανομένης και της χρηματοδότησης από ΕΕ) και από την άμεση και έμμεση φορολογία. Και ρωτώ πως γίνεται να πετύχουμε αναδιανομή πλούτου από τη στιγμή που οι μισθωτοί συνεχίζουν να σηκώνουν το βάρος των φορολογικών εσόδων (σε ποσοστό που πρέπει να είναι γύρω στο 70%) και οι επιχειρήσεις να ωφελούνται κυρίως από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Θέλει ιδιαίτερη ανάλυση να καταλα΄βουμε γιατί αυξάνει ολοένα η απόκλιση εισοδημάτων (γεωγραφικά και "ταξικά").

Ο μόνος τρόπος μιας αριστερής πολιτικής είναι να αλλάξουμε και τους 2 τρόπους. Όμως επειδή αν ανεβάσουμε κι άλλο τις φορολογικές κλίμακες ο κόσμος θα βογγήξει, οι επιχειρήσεις θα επενδύσουν εκτός χώρας και οι μισθωτοί θα πεινάσουν (χωρίς εισαγωγικά, κυριολεκτικά) μας μένει επί της ουσίας μόνο η διαχείριση των δημοσίων επενδύσεων με τέτοιο τρόπο που να ωφελεί τους ασθενέστερους οικονομικά. Με λίγα λόγια περισσότερα χρήματα για την εκπαίδευση, την υγεία, την κοινωνική ασφάλιση, τα επιδόματα ανεργίας και των επενδύσεων σε οικονομικά προβληματικές περιοχές. Βασική παράμετρος και το περιβάλλον αφού συνδέεται με τον πλούτο της χώρας συνολικά, αλλά πια και την δημόσια υγεία.

Αυτό όμως γίνεται σήμερα ; Έχουμε σαν χώρα έναν τέτοιο προσανατολισμό; Το επόμενο Δ ΚΠΣ θα αξιοποιηθεί με αυτόν τον τρόπο (που δεν είναι δα και ιδιαίτερα μεγάλο αυτή τη φορά 20 δις ευρώ για 6 χρόνια). Το ΠΑΣΟΚ θα φροντίσει ακόμα και σαν αντιπολίτευση να πάει και το τελευταίο ευρώ σε αυτούς που το έχουν ανάγκη; Η προσέλκυση επενδύσεων θα γίνει με προοπτική το μέλλον ή την χρηματιστηριακή σπέκουλα; Η κινητικότητα των εργαζομένων και σε γειτονικές χώρες ακόμα θα ενισχυθεί κατάλληλα; θα υλοποιήσουμε επι τέλους το πλάνο της Ελλάδας χώρας-κέντρου στα Βαλκάνια και στη Μεσόγειο; Και τέλος θα ασχοληθούμε και με τις διεθνείς οικονομικές εξελίξεις ώστε να θέσουμε την Ελλάδα στο παγκόσμιο χάρτη σε μια ανταγωνιστική θέση;

Και δεν είναι όντως θέμα μόνο δεικτών οικονομικών. Είναι και θέμα ποιότητας. Ποιότητας ζωής. Χωρίς το άγχος αν έχουμε να πληρώσουμε κοινόχρηστα και φόρους στο Δήμο. Η ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου ήταν στο σωστό δρόμο βάζοντας στρατηγικούς και όχι τακτικούς στόχους. Από τις 12/11 όμως πρέπει να δούμε και τον τρόπο υλοποίησης των στόχων αυτών.



Type rest of the post here

Read More......

Μια κακή εμπειρία

Σήμερα ψάχνοντας στο διαδίκτυο για την ανεύρεση ενός εργαλείου δυστυχώς έπεσα σε ένα μικρό λογισμικό που υποβοηθά την ανεύρεση σελίδων με υψηλή επισκεψιμότητα, ώστε να παρακολουθεί κάποιος "τι παίζει" στο διαδίκτυο κατά την διάρκεια της ημέρας.

Εκεί ανακάλυψα και την υπηρεσία StambleUpon την οποία και δεν ήξερα. Κάνοντας λοιπόν την εγγραφή μου, χρησιμοποίηση και μια εφαρμογή που παρέχεται για να βρω τους φίλους μου που ήδητην χρησιμοποιούν. Βρήκα 6 άτομα και πάτησα ένα πλήκτρο που έστειλε πρόσκληση ενημέρωση για την κοινή μας χρήση της συγκεκριμένης υπηρεσίας.

Δυστυχώς εκ των υστέρων ανακάλυψα ότι η πρόσκληση πηγαίνει σε όλη την λίστα αλληλογραφίας μου!!!! Και όταν επέστρεψα να παρατηρήσω το τι έγινε, όντως ανέφερετε δίπλα ότι αυτό θα γίνει και ουσιαστικά δεν υπάρχει και άλλη επιλογή από αυτή. Δηλαδή η πρόσκληση να αποσταλλεί σε όλη την λίστα αλληλογραφίας του χρήστη.

Αμέσως έστειλα επιστολή διαμαρτυρίας στην εταιρία που διαχειρίζεται την υπηρεσία που σας παραθέτω εδώ....
Dear Ms/Sir,

i have registered with your service today 11/04 and by trying to find friends that are already users of StumbleUpon, i have pressed the relative button to invite them.

Instead of what was my intention, an invitation was sent to 2200 email addresses that i have on my list (mainly for professional purposes and networking within a political party in Greece).

Because i have realized that i didnt have the choice to avoid that, and in a way i was misinformed by your serivce, I need urgently a reply and an immediate action for a sollution to avoid further damages.

Still i think your service has to be more accurate and to state in a more precise way that you will use the totality of my address book to send invitations for your own purposes.

with my best regards

Sotiris Koukios

Απάντηση δεν έχω λάβει ακόμα. Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για την ανάστατωση ανθρώπων που έχω λάβει ήδη απαντήσεις τους, που δυστυχώς οι περισσότεροι είναι επαγγελματικοί συνεργάτες της εταιρίας που δουλεύω. Και στους αναγνώστες αυτού του ιστολογίου.



Type rest of the post here

Read More......

Παρασκευή, 2 Νοέμβριος 2007

Αν ήμουν Βενιζέλος σήμερα θα ντρεπόμουν.....

Ο τίτλος ακούγεται εμπαθής. Αλλά ειναι η πραγματικότητα...
Με το που ξεκίνησε να μιλάει ο Βενιζέλος η πλειοψηφία των συνέδρων αποχώρησε, γυρίζοντας του την πλάτη. Ήταν μια κίνηση αυθόρμητη και καθόλου σχεδιασμένη όπως μάλλον ο Πρετεντέρης θα μας πει πάλι. Ήμουν εκεί και αποχώρησα κι εγώ. ΊΣως γιατί πριν αρχίσει η συνδιάσκεψη είδα αυτούς που στηρίζουν τον Βενιζέλο να ζυμώνουν κόσμο. Είδα τα μεσαία στελέχη (και στην αίθουσα με το καθεστώς του παρατηρητή ή του θεσμικού εκπροσώπου, ήταν μόνο στελέχη) να αποφασίζουν σε μια στιγμή να του δείξουν την μόνη διέξοδο. Την παραίτηση από την φάρσα (όπως εξελίσσεται η ιστορία...) της διαδοχής.

Είδα όμως και άλλα πράγματα : Ότι η πλειοψηφία στο κόμμα περιμένει πραγματικά γενναίες αποφάσεις στις 12/11. Και τις περιμένει στις 12/11, όχι στις 13/11, ούτε και στις 14/11. Ότι η στήριξη και ψήφος στον Γιώργο Παπανδρέου είναι με μηδενική ανοχή. Υπάρχει πια απαίτηση και όχι υπομονή. Οι αποφάσεις λοιπόν το πρωϊ της 12ης Νοεμβρίου πρέπει να είναι και αντικειμενικά και υποκειμενικά, συμβολικές, άμεσες, κραυγαλέα δίκαιες!!!!

Αύριο Σάββατο θα υπάρξουν και οι τοθετήσεις και άλλων συνέδρων. θα τα ξαναπούμε αύριο το βράδυ με περισσότερα σχόλια. Πάντως η μάχη έχει κριθεί οριστικά. Και ο Βενιζέλος είναι υποχρεωμένος να υποστεί ένα μαρτύριο για τις επόμενες 8 ημέρες. Καλή υπομονή.

Η ιστορία και οι πολιτικοί επιστήμονες θα μας πουν σε μεταγένεστερο χρόνο τα αίτια της μετατροπής μιας αμφίρροπης μάχης, σε μετατροπή σε σάκο του μποξ του ενός εκ των τριών υποψηφίων. Κατά ένα περίεργο τρόπο ο Βενιζέλος έκανε ένα για μένα ιστορικό λάθος. Ζήτησε νομιμοποίηση από αυτόν που το κόμμα ήθελε να ξεχάσει.... Τον Κώστα Σημίτη. Στις 11/11 χάνει ο Σημίτης και όχι ο Βενιζέλος. Ο Βαγγέλης υπέβαλλε μόνος του τον εαυτό του στην γκιλοτίνα.

Καλό Σάββατο και με ένα τραγουδάκι που αγαπάω πολύ και αφιερώνω σε Βαγγέλη και Κώστα Σκανδαλίδη και σε πολλούς άλλους που νομίζουν ότι ξεχάσαμε οι πιο νέοι, ε δεν ξεχάσαμε................. Αυτό να το θυμάται και ο Πρόεδρος!










Type rest of the post here

Read More......

Πέμπτη, 1 Νοέμβριος 2007

Κλιματική Αλλαγή και φωτιές

Μετά τα τεκταινόμενα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και τις πρόσφατες φωτιές στην Καλιφόρνια, θα υπενθυμίσω ότι τον Αύγουστο, όταν μαίνονταν οι φωτιές στη χώρα μας, έγραφα :

"ΑΠό το 2001 οι επιστήμονες προβλέπουν ακραία καιρικά φαινόμενα λόγω των κλιματικών αλλαγών. Η Ελλάδα το συζητά και ανάθεμα αν καταλαβαίνει έστω και ένας γραφειοκράτης γιατί πράγμα συζητάμε. Κάναμε και τον όρο κλιματικές αλλαγές μόδα, άρα διασφαλίσαμε ότι ποτέ δεν θα καταλάβει κανένας γιατί μιλάμε (ευτυχώς έχουμε τις οικολογικές οργανώσεις). Και πέρα από τα ωραία ακραία οικολογικά για τον τρόπο ζωής μας κλπ, θα έπρεπε να είχαμε προετοιμαστεί τόσα χρόνια. Πώς;" Όλο το άρθρο εδώ

Σήμερα με ένα άρθρο το Christian Science Monitor παρουσιάζει το πρόβλημα όπως το περιέγραφα και μάλιστα πολύ πιο αναλυτικά (δες τε εδώ)
Στο συγκεκριμένο άρθρο υπάρχει και ο αντίλογος για το φαινόμενο των κλιματικών αλλαγών και τις φωτιές. Επίσης θα δείτε και την φοβερή ιστορία με την προληπτική λογοκρισία εκ μέρους του Λευκού Οίκου των 6 σειρών της κατάθεσης του αρμόδιου επιστήμονα για την συσχέτιση πυρκαγιών και κλιματικών αλλαγών.

Απλώς θα επαναλάβω το ερώτημα της προετοιμασίας. Είναι καλό να αμφισβητούμε αν η όλη θεωρία είναι αλήθεια ή όχι. Είναι καλό να βάζουμε το κεφάλι στην άμμο σαν την στρουθοκάμηλο αλλά :

1. Χρειαζόμαστε ένα νέο σύστημ αντιμετώπισης πυρκαγιών σε πολλαπλά μέτωπα και σε διαφορετικές περιοχές ταυτόχρονα. Ναι είναι όπως η λογική των ασύμμετρων απειλών, αν πούμε ότι και το κλίμα προσχώρησε στο στρατόπεδο των τρομοκρατών.

2. Το σύστημα υγείας πρέπει να ετοιμαστεί ειδικά σε περιοχές με υψηλή επικινδυνότητα φωτιάς. Χρειάζονται και συγκεκριμένες ειδικότητες και ειδικοί εξοπλισμοί.

3. Πρέπει να εξοπλιστεί και το τελευταίο χωριό κοντά σε δάσος, με συσκευές οξυγόνου, ειδικές συσκευές τεχνητής αναπνοής, αντιασφυξιογόνες μάσκες, τουλάχιστον ένα ασθενοφόρο και ευρύχωρα μετατρεπόμενα κέντρα υγείας σε μαζικά χειρουργεία για εγκαύματα (όπως και σε έναν πόλεμο, αφού καταφέραμε το κλίμα να είναι τρομοκράτης...)

4. Στις συνθήκες που θα ζήσουμε για πολλές δεκαετίες, δεν νομίζω ότι η φύλαξη τόσων δασών είναι εφικτή. Άρα χρειάζονται ειδικά μέτρα διαχείρισης του δασικού πλούτου, επαναφορά δραστηριότητων, δημιουργία παντού αντιπυρικών ζωνών. Σίγουρα θα καούν και άλλα δάση. Εμείς όμως θα τα φτιάξουμε ξανά; Φυσικά και αναφέρομαι αρνητικά σε οποιαδήποτε αναθεώρηση του άρθρου 24 (που για να μην ξεχνιόμαστε ήταν δημιούργημα ως έκτρωμα του Ευάγγελου Βενιζέλου...θα σας βρω και τη σχετική εισήγηση.)

Τέλος πέρα ποα ευαισθητοποιήσεις και πεταμένα λεφτά, χρειάζεται και η πολιτική πίεση. Σαν την σιωπηλή διαδήλωση τον περασμένο Αύγουστο. Οι απανταχού ιστολόγοι πρέπει να παίξουμε τον ρόλο μας και να κρατήσουμε ψηλά τους τόνους πριν πεθάνουν και άλλοι άνθρωποι το επόμενο καλοκαίρι.






Type rest of the post here

Read More......

Τρίτη, 30 Οκτώβριος 2007

Towards a Pan European Referendum (PEUR)

As you were informed a New Treaty of the European Communities named as Reform Treaty was preliminary agreed on a special meeting in Lisbon October 19th of 2007. This treaty will be signed by Heads of Member States in a special occasion in Lisbon (and after that will remain in History as Lisbon Treaty ).

For the details on the Treaty see a nice article in Wikipedia here

In this article i will not present the Treaty as a whole but i would like to point the procedure to be followed by member states considering the need for ratification before being in force. First of all the new Treaty is trying to minimize the name "Constitution". With technicalities are trying to persuade European Citizens that this time is not a constitution. Probably having in mind that negative reactions to the effort of ratification of a European Constitution, was based on the sense of loosing national sovereignity over a supranational structure.

I would agree on that in general. Is a certainty that political powers disliking the idea of EU as a over the nation structure played with nationalism and fear. But their arguments were based on the reality of EU institutions today. A far away bureaucracy based on limited democratic decisions, expressing often views against national interests, promising a social cohesion that dint arrive yet, gave strong arguments to the opposition of the Constitution. Other sensitive issues as the step by step creation of a common foreign policy (which is not the case today with lot of examples), the creation of a single legal entity of EU in order to be entitled to sign international agreements, the change of balance within European Parliament and the fear of small states (Baltics, Slovakia, Slovenia, Malta and Cyprus) that new system will minimize their voices and political weight, were strong reasons to reject the Constitution.

So do we have new conditions today that are promising a more favourite political climate towards the Treaty? Or is just an effort to enable ratifications by avoiding referrendums in various member states? The intentions of Brussels bureaucracy are obvious :

1. We will change the name from Constitution to Treaty - symbolizing a continuation of the current system.
2. We will under- communicate the famous European Identity towards national identities. Means we will not mention clearly the new symbols to be used (anthem, flag etc) in order to calm the fear of pure nationalists in member states.
3. We will give as gift the clause of Leaving the Union is Possible (LUP clause). So nationalists not to get annoyed because you could leave if you want...
4. We are not changing the core foundations of the creation of a new Union. New political governance will remain the same, permanent EU President will be elected, High Commissioner for Foreign Affairs and Security Policy would be appointed (an EU Minister of Foreign Affairs).
5. On the other hand Reform Treaty is trying to manage the opposition of making European Charter for Human Rights legally binding (decision would be made in Lisbon in December...)

And finally the main issue, the role of National Parliaments: The new Article 8c provides a framework of cooperation between EU and national parliaments. Dutch Prime Minister was objecting the article trying to secure a more important role of national parliaments, so short to speak "would be able to avoid referendum".

Now add to the above problem the new voting system in the European Council (with elimination of unanimity in decisions, the proportions of majority that leaves out any legislative initiative by small member states (with the exemption of 1994's Ioannina's Compromise)

Under the current political juncture, ratification of the Reform treaty must be open, democratic and after a long dialogue. The pressure for the Treaty to be ratified within 2008, putting major effort to avoid referendums must be avoided. Starting from my country and having as a principle the under information on the Reform Treaty, citizens of the Union must speak. If we really want to create a sense of solidarity, democratic values and just governance of the new EU: there is only one sollution- A common referendum initiated by citizens or political parties. Even if we understand the pressure of nexe EU parliamentary elections in 2009 (so the numbers of MPs per member state must be known...) we have to organize a Pan European Dialogue, with access to all the information available.

I believe strongly, that new form of EU is needed. new legislative measures must be taken. But me and other organizations of Citizens we would like to see a more transparent and democratic procedure to be followed this time. The sense of nations deciding alone, under the pressure of local politics and conditions, speculating with Treaty as a tool for their political survival, citizens of the Union must cooperate, coordinate and act.

I would propose leading NGOs or political parties create web pages informing (without legal language) citizens and their members on the Treaty, a european civil society assembly could be called (with coordination of all plattforms in Brussels) to take measures of accessing citizen's organizations. On national level lets take initiatives "speaking on the Treaty events", organizing local, regional, national groups.

I think thats the only hope to see a democratic EU operating. An Eu in favour of its citizens and not a bureaucratic alienated organization "somewhere there in Brussels, that gives only money and protects big interests".

We would like to hear your comments



Type rest of the post here

Read More......

Σάββατο, 27 Οκτώβριος 2007

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΙΙ -Το αδιέξοδο της Παιδείας : Η ώρα των λύσεων

κατ αρχήν όλα ξεκίνησαν από τον φίλο μου τον Θέμη στο Greek University Reform, ένα ιστολόγιο που συνεχίζει τον διάλογο για την παιδεία με σκληρές (ίσως κάποιες φορές πάνω από το μέτρο αντιπαραθέσεις) απόψεις και συζήτηση.

Σε ένα τελευταίο του πόστ- αρισμα ό Θέμης ανοίγει την προσαρμογή της Ελλάδας στις αποφάσεις της Μπολόνια (η εξήγησή της και σύντομη περιγραφή της διαδικασίας δες τε εδώ και έναν αντίλογο στην Ελλάδα εδώ).

Στο ιστολόγιο του έχω αφήσει ένα σχόλιο που δεν το επαναλαμβάνω εδώ. Αλλά θα συνοψίσω σε σημεία κλειδιά την ανάγκη της μεταρρύθμισης που οφείλουμε να κάνουμε.

  • Ο νόμος Πλαίσιο του 1982 πνέει τα λοίσθια. Ήρθε η ώρα να μετακινηθούμε σε μια νέα θέση. Αυτή η θέση θα πρέπει να προλαμβάνει μια στείρα εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Παιδείας, αλλά θα πρέπει και να φροντίζει για την ανταγωνιστικότητα των πτυχίων των παιδιών μας αφού η πλειοψοφία σήμερα σπουδάζει για να βρει δουλειά και όχι από βίτσιο ή για διασκέδαση....
  • Πρέπει να βρεθεί λύση οικονομικής διευκόλυνσης των παιδιών μας στις σπουδές τους. Ούτε πρέπει να αποδεχτούμε ένα σύστημα ταχυτήτων που το μόνο κριτήριο ένταξης στην άλφα ή βήτα ταχύτητα θα είναι η οικονομική ευμάρεια των γονιών του φοιτητή. Αυτό απαιτεί επανασχεδιασμό των πανεπιστημίων, αύξηση δαπάνης για υποδομές και μια ειλικρινή συζήτηση όλων των παραγόντων της κοινωνίας και της οικονομίας μας. Ακόμα και οι επιχειρήσεις και οι Τράπεζες πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Η Ανώτατη Παιδεία αποτελεί κορμό της οικονομικής μας επιβίωσης.
  • Η λύση ενός νόμου πλαίσιου θα μπορούσε να υπάρξει και χωρίς αναθεώρηση άρα θα μπορούσε ο διάλογος να αρχίσει σήμερα!!! Η ρύθμιση της οδηγίας που ήδη οδηγεί ΚΕΣ σε συνεργασίες με ξένα πανεπιστήμια δεν απαιτεί συνταγματική ρύθμιση αλλά νομοθετική. Η αλλαγή του τρόπου πιστοποίησης των ΚΕΣ και η αναγνώριση των πτυχίων που έχουν αποκτηθεί στις άλλες χώρες μέλη θα πρέπει να οδηγήσουν στην αναγκαία προσαρμογή και τα δημόσια πανεπιστήμια. Η μη υποβοήθηση προσαρμογής τους θα φέρει εκ των πραγμάτων τα παιδιά που δούλεψαν σπούδασαν και πέτυχαν εκτός αγοράς εργασίας πιο γρήγορα από ότι φανταζόμαστε. Η de facto ρύθμιση της αγοράς θα δημιουργήσει την μεγαλύτερη ανισότητα στους εργαζόμενους του μέλλοντος.
  • Ο νέος νόμος πλαίσιο θα πρέπει να συμπεριλάβει και όλες τις άλλες προβλέψεις που απαιτούνται για την συνολική αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου. Πέραν των προβλέψεων της Μπολόνια (3 χρόνια βασικές σπουδές και κτήση πτυχίου, 2 χρόνια μεταπτυχιακό και 3 χρόνια διδακτορικό, ενιαίο σύστημα κατοχύρωσης μονάδων σπουδών σε όλη την Ευρώπη και ελεύθερη μεταφορά φοιτητών και καθηγητών ερευνητών) θα πρέπει να υπάρξει διακομματική δέσμευση για το ύψος της δημόσιας δαπάνης, την αναδιοργάνωση και εκσυγχρονισμό του συστήματος διοίκησης , το νέο σύστημα αξιόλογησης, το σύστημα προμηθειών, την ανοικτή πρόσβαση σε πληροφορίες και βιβλιοθήκες, την πρόσβαση στην κινητικότητα φοιτητών και καθηγητών, την απεξάρτηση από το δημόσιο λογιστικό, αλλά την αυστηρή διαφάνεια στις δαπάνες του κάθε πανεπιστημίου, το αυστηρό πλαίσιο εργασιακών σχέσεων σε ιδιωτικό και δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα, τον σεβασμό του πλαισίου και από τα ξένα συνεργαζόμενα, την επιβολή τήρησης αυστηρών προδιαγραφών εκπαιδευτικού προσωπικού. Αν αποδεχτούμε την ύπαρξη πια έστω και από το παράθυρο (έτσι όπως τα κάναμε και τα 2 κόμματα) ιδιωτικών, τότε η κακή ρύθμιση είναι προτιμότερη από την μη-ρύθμιση που επιλέγει η παρούσα ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.
  • Ε'ίναι απαραίτητο να σταθούμε όλοι και στο σύστημα εισαγωγής. Επικρατέστερο θα ήταν ένα σύστημα σαν το TOEFL/GRE ή GMAT του αγγλοσαξωνικού συστήματος και με τον ίδιο τρόπο (ηλεκτρονικό και μέσω υπολογιστή, με μόνο την έκθεση να διορθώνεται από φυσικό πρόσωπο εξεταστή...). να δεσμευτούμε όλοι ότι ο πρώτος χρόνος στο πανεπιστήμιο θα πρέπει να είναι γενικός με κοινά μαθήματα στα τμήματα των σχολών και μετά τα παιδιά με ψυχραιμία και γνώση να διαλέγουν την ειδικότητά τους. Να υπάρξει υποχρεωτικότητα εξατομικευμένης συμβουλής, ως θεσμού του πανεπιστημίου. Να φτιάξουμε ένα πλαίσιο που θα δεσμευτούμε όλοι για μια 20ετία. Βασικός στόχος η ενδυνάμωση των παιδιών μας σε σχέση με το δημόσιο αγαθό της παιδείας και η τήρηση της υποχρεωτικότητας παροχής της από το κράτος. Το βασικότερο στον δημόσιο χαρακτήρα δεν είναι η επιδοματική στήριξη των φοιτητών, αλλά η παροχή όλων των υπηρεσιών σε συμβολικό κόστος. Δεν γίνεται στην αμερική ένα παιδία να τρώει με 180 ευρώ όλο τον μήνα στο harvard κι εδώ να θέλει 200 για να τρώει όλη και κάθε μέρα σουβλάκια στο ΤΕΙ Κοζάνης. Έλεος!!! Οι φοιτητές μας δεν είναι μάζα για την εκμετάλλευσή τους από την αγορά. Πρέπει να αποδεσμεύσουμε, σε μια χώρα με χαμηλούς μισθούς και ανυπαρξία πρόνοιας, εισόδημα γονιών για να σπουδάζουμε αξιοπρεπώς. ξανά στην δεκαετία του 50 και του 60 είμαστε.
Τέλος υπάρχουν μια σειρά από λύσεις που θα μπορούσαν να ενισχύσουν και την αλληλεγγύη μας προς τα παιδιά που σπουδάζουν σήμερα. να αφήσουμε κατά μέρους αφορισμούς και ολοκληρωτικές απόψεις για ταραξίες και να δούμε κατάματα τα αδιέξοδά τους. Αυτά να λύσουμε. Και κάτι κορώνες του κάθε παπ...ρα του στυλ εγώ σπούδασα με τρύπια παπούτσια και δανεικά εργαλεία (χωρίς να αμφισβητώ την αξία των θυσιών που έκαναν οι παλιότεροι) δεν έχουν αναφορά στη σημερινή εποχή. επίσης να κόψουμε και την πιπίλα των σοφών και των επιτροπών τους. Η Μεταρρύθμιση ΙΙ (δικός μου νεολογισμός..) θα πρέπει να έχει τέτοια συναίνεση που θα κάτσουμε να μιλήσουμε με όλους που ενδιαφέρονται και έχουν παρέμβαση.

Α και να μην το ξεχάσω : Από τώρα να τοποθετηθούν επ αυτού και οι 2 μονομάζοι του ΠΑΣΟΚ. Αφού δεν θέλουν λευκές επιταγές να μας πουν τι ακριβώς θα κάνουν:

1. Συνταγματική Αναθεώρηση του άρθρου 16
2. Νέου Νόμου Πλαισίου για την Ανώτατη Παιδεία
3. Νέου Νόμου Πλαισίου για τις άλλες 2 βαθμίδες
4. μεθοδολογία διαλόγου για την διαμόρφωση των νομοσχεδίων
5. Δέσμευση μη σύστασης επιτροπών σοφών....



Type rest of the post here

Read More......
 

Amazing Counters
Online DVD Clubs